“Op 25 mei om 14.00 vindt er op de Dam in Amsterdam een demonstratie tegen Monsanto plaats. Deze ‘March Against Monsanto’ is onderdeel van een wereldwijde demonstratie die 41 landen en 330 demonstraties omvat. Het bezitten van natuurlijke zaden wordt strafbaar in de EU. De Europese Commissie wil niet toegestaan zaaigoed verbieden. Het kweken en ruilen ervan wordt ook voor tuin hobbyisten strafbaar.

Guus Lieberwerth, eigenaar en oprichter van Stichting ‘Het Hof van Eden’, wil precies het omgekeerde. Om verdwenen voedselvariatie juist terug te krijgen. Hij heeft de grootste privé zaadbank ter wereld met unieke zaden van over de hele wereld. In Utrecht. Hij is over de grens veel bekender dan in ons eigen land. Hier wordt hij vooral gezien als een vage hippie. Maar hij telefoneert bijvoorbeeld wel met de Dalai Lama, om maar wat te noemen.

Toevallig ken ik deze vage hippie al een slordige 30+ jaren en heb ik al jaren van de tuin van ‘Het hof van Eden’ gegeten. Het logische afval van een zaadbank van groenten en fruit is namelijk eten. En elke 7 jaar moet alles  opnieuw in de grond en geoogst worden om het zaad levensvatbaar te houden.

Omdat Circus Treur op zaterdag 25 mei ook moet eten, en ik voor hen kook, kan ondergetekende niet naar Amsterdam om te demonstreren tegen Monsanto. Ik moet mijn protest dus op andere wijze uiten.

Daarom heb ik gisteren een stamppotje  gemaakt. De basis was aardappelen en 7 blad (ja dat onkruid dat in je tuin groeit, maar dan de lekkere variant).  Wij danken het 7 blad trouwens aan de Romeinen, die hun garnizoenen daar mee op de been hielden… ze zaaiden het onderweg omdat het razendsnel  groeit ( lees: woekert). Verder zaten er allerlei ‘vergeten’ en ‘strafbare’ groentes in als smeerwortelblad en daslook. Ook bloemen en  roomse kervel, rozemarijn en nog veel meer verse geplukte strafbare feiten. Een lekkere puree, aangemaakt met room waarin ik de roomse kervel had laten trekken. Op smaak gebracht met één klein rozemarijntakje dat in zijn eentje meer geur verspreidde dan de hele struik voor mijn deur. Een laag in de ovenschaal. Daarboven op ging een flinke hoeveelheid sudder-bio-draadjesvlees met piment, peper, rosepeper, bier en kruidnagelen. Afgedekt met weer een laag puree, afgarneren met bloesem. En ziedaar: strafbare stamppot uit Het Hof van Eden.”

Met liefs van Hil,
Cateraar van Circus Treurdier voor Het Eeuwige Nachtcafé in Utrecht en Rotterdam.

Het bericht Strafbare Stamppot uit Het Hof van Eden verscheen eerst op Circus Treurdier.

Het bericht Gezien – AD Utrecht editie verscheen eerst op Circus Treurdier.

Voor het stadion stond een lange rij en naast die rij lag een dichte, stalen tunnel. Daar moest het volk van de tegenpartij doorheen. Gescheiden van het andere volk, want anders kwam er oorlog. Ik moest mijn kaartje laten zien, aan een meisje in een kassahokje. Daarna mocht ik gewoon doorlopen. Ik hoefde niet gefouilleerd te worden. Anderen wel. Maar ik niet.
Er was van alles te eten bij het stadion. Friet en worst en burgers en bier. De friet was heel erg lekker. En ik mocht de mayonaise zelf weer “bij pompen” toen het niet genoeg bleek te zijn.

Op de tribunen zaten wel 50.000 man. Allemaal in een zwarte jas, een spijkerbroek en heel veel gel in hun haar. Maar er waren ook volkse types zonder haar.
Ik zat op rij 11. In vak dubbel F. Naast het “uitvak”. Daar zat het volk van de tegenpartij. Met plastic muren en netten om hun heen. Ze waren met veel minder man, maar ze schreeuwden veel en hard. En ze bonkte tegen de muren, als boze dieren. Ze hadden allemaal gevatte liedjes bedacht, maar de tekst was niet te verstaan. Ook hun eigen clubnaam konden ze nauwelijks uitspreken. NAC. Waarbij de klinker niet zuiver was, waardoor het klonk als NRC. Maar dat leek me sterk.
Op het veld werd er soms goed en soms slecht gevoetbald. Dat weet ik omdat het volk soms heel hard schreeuwde en soms heel hard floot. Als ze fluiten zijn ze boos. Als ze schreeuwen zijn ze blij.
In de pauze moest ik plassen. De wc’s waren best wel schoon. En de vrouwen van het volk waren best wel rustig.

De tweede helft was leuker dan de eerste helft. Een van de voetballers scoorde in het goal van de tegenpartij. Er werd toen heel hard geschreeuwd. En ik schreeuwde mee. Want “we” waren aan het winnen. Wij zouden winnen. Maar toen werd volk in het uitvak pas echt boos en begon het harder en gearticuleerder te zingen. Ze zongen over de spits van de tegenpartij. Ze zongen dat zijn moeder een hoer was… Een hoer. Hoe durfden ze. Zo gevoelloos, zo respectloos, wat had die vrouw ermee te maken, volgens mij kenden zij haar niet eens. Hoe durfden ze.

Ik ben opgesprongen en naar het uitvak gerend. En daar ben ik gaan fluiten. Heel hard. Recht in hun gezicht. Toen werd ik in mijn kraag gegrepen. Door een man met veel gel in zijn haar en met een geel vestje aan waar “Steward” op stond. Of ik daar mee op wilde houden, schreeuwde hij. Maar het is moederdag! schreeuwde ik. Het kon de steward niks schelen. Ik moest terug naar mijn plek. De laatste tien minuten van de wedstrijd heb ik huilend op mijn stoel gezeten. Vol onbegrip. Daarna ben ik woedend de trappen van het stadion afgerend en heb ik mijzelf als een wilde door de uitgang geduwd. Het volk het land uit, dacht ik stampvoetend. Dit hele vervloekte volk het land uit. Met zijn bedorven melksnor.

- Ellen -

Het bericht Moederdag voor het volk verscheen eerst op Circus Treurdier.

Het bericht Luister en Koop de EePee Nu Ook Online verscheen eerst op Circus Treurdier.

Je te déteste Paris.
Met je valse romantiek.
Je bent niet warm, Je bent niet sjiek
En die vervelende muziek van Amelie.
De misplaatste arrogance,
De ondermaatse decadance,
De norse koppen van die Fransen.
Steek je “pain au chocolat” maar in je reet.
De lichtstad de l’amour is aan mij niet echt besteed.

In Parijs was ik helemaal uit mijn sas
Montmartre was een tourist trap
en Disneyland bleek ook al nep.
de wijnen smaakten zuur
en Moulin Rouge was veel te duur.
En zelfs het graf van Oscar Wilde op Père Lachaise
bracht geen verlichting en geen troost in mijn malaise.
Ik zat daar maar alleen op een terras.
In Parijs was ik helemaal uit mijn sas.
Omdat Parijs me graag liet voelen
Dat ik helemaal niemand was.

Casse-toi, Paris
Met je valse romantiek
je haute cuisine die smakt me niet
En dan die domme do-re-mi-tjes van Satie
De gespeelde elegance
De weerzinwekkende pedance
Die vieze tongval van die Fransen
Stort met Notre Dame en al maar in elkaar
Met de hoofdstad van de liefde ben ik voorlopig wel weer klaar.

In Parijs was ik helemaal uit mijn sas
Mijn verwachtingen en dromen
Zijn ook daar niet uitgekomen.
Al mijn pogingen ten spijt
Ik had gewoon te weinig tijd
En zelfs de angsten die ik ooit had overwonnen
kwamen terug nog voor mijn treinreis was begonnen
Ik ben gewoon een eenling eersteklas
In Parijs was ik helemaal uit mijn sas
Omdat Parijs me graag liet voelen
dat ik helemaal bij niemand pas.

Het bericht Songtekst: Parijs verscheen eerst op Circus Treurdier.

Donderdag 9 mei laten we via Facebook weten wie we extra mogen verwennen in Het Eeuwige Nachtcafé.

Let op, deze actie geldt dus voor de voorstelling in Utrecht: 9 t/m 11 mei & 16 t/m 18 mei

Het bericht We geven weer een fles TreurProsecco weg! verscheen eerst op Circus Treurdier.

2.
Ik dacht eens, en ik ben niet de enige:
áls er een Staatsgezelschap zou komen
(een gezelschap dat in naam van de koning theater maakt voor Volk en Vaderland),
dan zou Circus Treurdier die rol ten deel moeten vallen.
Ik vind ons wel een soort van monarchen.
En we leven graag boven onze stand bij Treurdier.
Laatst riep ik ook weer ergens “Ik betaal wel!”
Terwijl ik dat helemaal niet had moeten doen.

3.
Het is mooi weer, maar het voelt niet zo, herkent u dat?
’t Is en blijft een grijze brei.
Ik stop nog steeds een sjaal en muts in m’n tas.

4.
Het Nachtcafé vertrekt volgende week naar Utrecht.
Ik ben bang dat er straks geen kip zit.
En geen hond. Maar wel drie man en een paardenkop.
Maar er zijn al best kaarten verkocht. “Aan wie??” denk ik dan. “En aan wie niet??”

5.
Mijn moeder heeft sinds kort een website.
Ik zeg: moeder, die teksten moeten anders
en je moet niet online zetten dat ik je zoon ben, dat is privé.
Ze moest huilen.

6.
Op 4 mei zingt Thomas (de belangrijkste werknemer van het Koenijn) liedjes uit het interbellum.
En ik vertel mijn verhaal van Rupert Milch, een melancholische NSB’er.
Een tekst die ik heel spannend vond om te schrijven.
Voordat we dat doen, zijn we 3 minuten stil.
2 minuten voor de Doden,
en 1 minuut omdat we er gewoon stil van zijn.
Misschien wilt u wel komen luisteren?

7.
Oh lieve koningin, lief gezelschap, lieve moeder, lief weer, lieve stilte;
u legt de krans op het monument van mijn onvermogen.

Dank u wel.

- Peter -

Het bericht 7 korte dingen verscheen eerst op Circus Treurdier.

In april/mei 2013 zal Het Eeuwige Nachtcafé opnieuw haar deuren openen in Amsterdam, Utrecht en Rotterdam voor de reprise van de vijfde editie van het Nachtcafé: ‘Het Volk het Land Uit!’

Circus Treurdier viert in haar Eeuwige Nachtcafé de dictatuur.
“Wij worden levensmoe van de democratie van de dommen en zijn klaar met de terreur van de fantasielozen.
De elite aan de macht en het volk het land uit! Ratatata!”

Het Eeuwige Nachtcafé – Het wereldvreemde theatercafé voor de sexy intellectueel.
Een mix tussen een voorstelling en een café chantant. Een avond met absurde sketches, goeie muziek en een eigen bar waar je tot diep in de nacht een lekkere borrel drinkt.

Speeldata
Mei: do 23 t/m za 25, do 30, vr 31
Juni: za 1 juni
Locatie: Hofpoort (oude Shelltoren), Hofplein 20, Rotterdam

Aanvang
Café open: 20.00 – 1.00 uur
Aanvang voorstelling: 20.30 uur – einde 23.30 uur

In mei gaan we ook op tournee in Amsterdam en Utrecht.
Meer informatie en achtergronden vind je door hier te klikken

Het bericht Het Eeuwige Nachtcafe – Rotterdam verscheen eerst op Circus Treurdier.

Ze lachte steeds op de juiste momenten en vulde met haar koninklijke aanwezigheid de hele ruimte, waardoor het leek alsof de zaal toch vol zat met publiek. De tekst van het nummer “Dat ik weet wat ik moet doen” bleek ze uit het hoofd te kennen en ze zong zachtjes mee.

Na afloop bleef het een tijdje stil. We hielden onze adem in. Toen begon de koningin te applaudisseren. Ze liep naar de spelers toe. Van dichtbij leken haar ogen vochtig.
“Dat lied van je Peter, weet je dat zelfs ik bij sommige stukken heb moeten huilen?”
Zij wendde zich tot Jan-Paul en Roos.
“De onmogelijkheid van de liefde tussen de volkse Remco en de sjieke Sterre, wat geven jullie dat mooi weer! En wat is het symbolisch voor de diepe cultuurkloof die wij in dit land in toenemende mate lijken te ervaren.”
De koningin zuchtte even bij die laatste zin, en zei vervolgens:
“Jullie weten misschien wel, dat ik dinsdag abdiceer. Ik draag het ambt van koning over aan mijn zoon, de prins van Oranje.”
Alle Treurdieren knikten, want wij houden de actualiteiten goed in de gaten.
“Nu gaat men een lied zingen, dat speciaal is geschreven voor de gelegenheid. Maar het is niet in het Nederlands geschreven, tenminste…”
Een innerlijke schaduw gleed over het gelaat van de vorstin.
“Je zou toch willen dat je de mensen die dat hebben gedaan aan de allerhoogste gal……”
De koningin maakte haar zin niet af, slikte, en vervolgde zachtjes:
“Ik ben de koningin van het klootjesvolk en de soeverein van de zakjeselite…”
Haar blik dwaalde af door de ruimte van het Nachtcafé.
“Het is tijd voor maatregelen met een beetje esprit. Met een beetje flair. Met een beetje élan.”
“ – Met een beetje roebabtidoe.” Vulde het Koenijn de koningin aan, en hij pakte haar hand.
“Wij begrijpen het Majesteit. Maar u moet zich geen zorgen meer maken. Dat is straks aan Koning Willem-Alexander.”
Onze koningin glimlachte droevig, het was tijd om te gaan.
“Beloven jullie te blijven vechten voor de goede zaak?”
Ellen antwoordde plechtig:
“Dat beloven we, Majesteit, er is nog volop werk aan het winkelcentrum.”
De koningin verdween richting de uitgang.
“Bedankt dat u wilde komen kijken naar onze voorstelling!” Riep Peter.
De koningin draaide zich een laatste maal om.
“Bedankt, dat ik deze avond nog jullie koningin mocht zijn.”

- Jeroen

Het bericht Bedankt, Majesteit verscheen eerst op Circus Treurdier.

Het café opent haar deuren daarom al om 19.30.
Om 20.00 spelen de muzikanten van Circus Treurdier het taptoe-signaal, en houden spelers en publiek gezamenlijk twee minuten stilte.
Daarna zal Thomas Spijkerman een aantal liederen uit zijn muziektheaterprogramma “Aan hen die na ons komen” ten gehore brengen. Dit programma maakte hij in 2012 speciaal voor Theater na de Dam, samen met Treurdieren Wilko Sterke, Frank van Kasteren, Jan-Paul Buijs en Peter van Rooijen. Het programma bestond uit werken van schrijvers en componisten uit het interbellum van de 20e eeuw.
Ook zal Peter van Rooijen het komische verhaal “Rupert Milch” voordragen, over een melancholische SS’er, dat hij destijds speciaal voor dit programma heeft schreef.
Om 20.30uur, op de gewone tijd, begint de reguliere voorstelling “Het Volk het Land uit!”. 
Het belooft een bijzondere avond te worden.

Wij nodigen u van harte uit het voorprogramma met ons mee te maken. Uw toegangsbewijs voor Het Eeuwige Nachtcafé is tevens uw toegangsbewijs voor het voorprogramma. Mocht u niet vóór 20:00uur in Het Depot aanwezig kunnen zijn, dan is er om 20:20 uur gelegenheid in te stromen voor de reguliere voorstelling.
Nog geen kaarten? Er zijn nog enkele kaarten beschikbaar, bestel ze hier.

Programma:
19:30 Deur open
20:00 Taptoe en twee minuten stilte
20:02 Voorprogramma
20.20 Pauze, mogelijkheid om in te stromen voor ‘Het Volk het Land Uit!’
20:30 Aanvang van de reguliere voorstelling

Het bericht Op 4 mei een speciaal voorprogramma in het Eeuwige Nachtcafé verscheen eerst op Circus Treurdier.